4 maart, 2020

“Wonen moet voor iedereen betaalbaar blijven.”

“Hoe houden we wonen betaalbaar in de gemeente Voorst? Dat is de opgave waar we nu voor staan.” Anouk ter Avest, beleidsmedewerker Wonen en Volkshuisvesting vertelt over de focus van het Voorster woonbeleid en de complexiteit van het beleidsterrein wonen. “Wonen is zoveel meer dan huizen bouwen. Het raakt alle beleidsterreinen.”

Betaalbaarheid is een speerpunt in het Voorster woonbeleid van de komende jaren. “De huizenmarkt is gespannen, door de stijgende bouwkosten staat de betaalbaarheid onder druk. Dat zien we ook terug in de sociale huur,” zo vertelt Anouk. “Veel mensen zien hun woonlasten  omhoog gaan. We proberen wonen betaalbaar te houden. Door er voor te zorgen dat mensen wonen in passende woningen. Maar ook door verduurzamingsmaatregelen te nemen, waardoor energielasten lager worden.”

Woningen voor ouderen
Eén van de ontwikkelingen waar Voorst mee te maken heeft, is de toename van het aantal één- en tweepersoonshuishoudens. “Mensen worden steeds ouder. In 2035 is 45% van de inwoners 65 jaar of ouder. Maar de paradox is dat veel ouderen in hun eengezinswoning blijven zitten. Hun verhuisbereidheid is laag. Daarom is de nieuwbouw vooral  gericht op gezinnen. De gemeente is populair onder terugkeerders: dertigers die in Voorst opgroeiden, daarna voor studie en werk uitvlogen om weer terug te keren als ze een gezin stichten. Voor deze groep willen we een aantrekkelijk aanbod hebben, ook omdat ze de vergrijzing van de dorpen verminderen. En daarmee kunnen we meer voorzieningen in stand houden.”

Betaalbaar wonen voor jongeren
Toch probeert de gemeente ook ouderen te verleiden tot verhuizen. Dit doet ze met nieuwe woonvormen. “Wat we toevoegen aan het bestaande woningaanbod moet ook geschikt zijn voor ouderen. Dat gaat niet alleen over een slaap- en badkamer op de begane grond maar ook over bouwen dichtbij winkels, apotheek en station. De woonwensen van ouderen zijn heel divers. We onderzoeken nu de mogelijkheid van hofjeswonen voor jong en oud en een vriendenerf, waar jonge ouderen in boerderijen op één erf wonen. Zodat ze voor elkaar kunnen zorgen als dat nodig wordt. In het centrum van Twello hebben we de Pioniershof, een goed voorbeeld van een woonvorm van senioren met zelfstandige appartementen en een gezamenlijke ruimte en binnentuin.”

Meer dan 80% van de sociale huurwoningzoekenden bestaat uit één- en tweepersoonshuishoudens. Dat betreft ook jongeren, zij hebben het lastig op de woningmarkt. Koopwoningen zijn niet direct bereikbaar voor jongeren. Sommigen maken gebruik van een aanvullende starterslening die de gemeente aanbiedt om de koop toch mogelijk te maken. Voor een sociale huurwoning is een bepaalde inschrijftijd nodig. En maar een deel van het aanbod past bij de lasten die ze kunnen dragen. “We proberen binnen het bestaande woningaanbod iets te doen voor jongeren, want alleen bijbouwen is niet de oplossing.” En met succes zo blijkt. “We zien dat de slaagkans voor jongeren op de woningmarkt is toegenomen.”

Zo startte de gemeente een campagne om jongeren te stimuleren zich op hun achttiende in te schrijven bij de woningcorporatie. “Zodat ze, tegen de tijd dat ze op zichzelf willen wonen,  een passende woning kunnen vinden.” Daarnaast experimenteert de gemeente samen met IJsseldal Wonen met een Friendswoning. “Een eengezinswoning wordt verbouwd tot een huis waar vrienden met elkaar kunnen wonen. Zelfstandig, maar wel met een gemeenschappelijke woonkamer, keuken en badkamer. Daar is veel animo voor,” vertelt Anouk. Ook worden de wooneenheden voor jongeren nu met een jongerencontract aangeboden. “Ze mogen maximaal vijf jaar in de woning wonen, maar behouden wel hun opgebouwde punten voor de wachtlijst. Zodat ze na die vijf jaar de stap naar een grotere woning kunnen maken.” Hierdoor blijft de gewenste doorstroming in stand.

Tot slot zijn enkele seniorenwoningen in de sociale huur ontlabeld. “Ouderen die verhuizen naar een seniorenwoning willen graag in het centrum wonen, dichtbij de voorzieningen. We zagen dat de woningen die verder van het centrum lagen minder gewild waren. Maar die zijn wel passend voor jongeren. Niet te groot en betaalbaar. Woningen die op die locaties vrijkomen worden door IJsseldal Wonen ontdaan van het 55+ label zodat jongeren er ook kans op maken. Sinds een tijdje wonen enkele jongeren naast ouderen en die mix bevalt alle betrokkenen heel goed.”

Samenwerken met betrokkenen
Billijke woonlasten gaan niet alleen over de aankoop van een woning of de hoogte van de hypotheek. De energielasten vormen ook een onderdeel van de zogeheten woonquote. “We maken afspraken met de woningbouwcorporaties over het verduurzamen van huurwoningen.” En voor mensen die buiten hun schuld een tijd niet in staat zijn geweest om hun woonlasten te betalen is een fonds opgericht om  mensen in nood te helpen.

“We spreken met de geëigende instanties als de corporaties en met projectontwikkelaars, maar ook met de belangenverenigingen en vooral met de inwoners. In dorpen zoals Bussloo, Wilp, Posterenk en Voorst is samen met de inwoners een woningbehoefteonderzoek gedaan. En als inwoners met initiatieven komen die voorzien in een behoefte van het dorp, dan gaan we graag in gesprek. Samen maak je een aantrekkelijke woonomgeving.”