2 juni, 2020

Leerlingen van De Zaaier timmeren en keukelen er op los

Even voordat de coronamaatregelen ingingen, nam Zodus een kijkje bij enkele creatieve activiteiten die basisschool De Zaaier in samenwerking met het Dorpshuis Teuge en vele vrijwilligers voor haar leerlingen organiseert. Door de Covid19-maatregelen kan alleen het werken in de schooltuin doorgaan en zijn de creatieve vakken anders ingevuld. De school hoopt volgend jaar onderstaande activiteiten weer met evenveel enthousiasme te kunnen vervolgen.

Donderdagmiddag 13.30 uur: bij de kantine van sportclub Teuge staan op deze verregende middag een tiental kinderfietsen op de stoep geparkeerd. In de kantine klinkt getimmer.  Aan de tafel werken vier leerlingen aan het vogelhuisje dat ze in 1,5 uur in elkaar zetten.  “Voor koolmezen, want dat zijn de natuurlijke vijanden van eikenprocessierupsen,” vertelt Henk, een van de drie vrijwilligers die de leerlingen vandaag helpen.   

Iedere week komt een deel van de kinderen uit groep 7/8 van basisschool De Zaaier naar het Dorpshuis gefietst. Eén groepje gaat timmeren, het andere groepje gaat koken. In de zomer werken de leerlingen ook in de schooltuin; op school noemen ze dit tuintelen.

Een bijzonder detail: al deze lessen worden verzorgd door vrijwilligers. Waar andere scholen doorgaans moeite hebben om extra activiteiten te bemannen met ouders is dat bij basisschool De Zaaier geen probleem. En dat terwijl veel inzet nodig is.

Frank Jansen, leerkracht van groep 7/8: “We vragen ouders altijd wat zij willen doen voor de school in plaats van dat wij ze vragen bij een activiteit die door de school bedacht is. De creatieve lessenreeks vullen we zo grotendeels met wat ouders aanbieden. Als mensen kunnen doen waar ze plezier in hebben, is de animo veel groter. Nu krijgen de kinderen bijvoorbeeld les in speksteen bewerken omdat een ouder daar in thuis is.”

In de keuken van de kantine schillen ondertussen vier leerlingen appels voor de mini-appeltaartjes die ze straks aan hun klasgenootjes en vrijwilligers serveren. De muffinvormpjes zijn ingevet, de suiker en rozijnen zijn afgewogen. De twee vrijwilligers, een moeder en een oma van de leerlingen, helpen de leerlingen en houden de werkplek geordend.

Omdat bij de lessenreeks veel vrijwilligers nodig zijn, is afstemming vereist. Anneke van Eikenhorst, spin in het web van het Dorpshuis in Teuge, doet de coördinatie van een aantal activiteiten. Wat ooit begon met wat coördinatiewerk om de verhuur van de zalen van het Dorpshuis in goede banen te leiden, groeide al snel uit tot meer. Anneke is elke dag bezig voor het dorp. “In Teuge draait veel op vrijwilligers. Het is belangrijk om dan goede schema’s te maken en een lijst te hebben met vrijwilligers waar je uit kan putten.”

De binding van de Teugenaren met hun dorp is sterk. Mensen doen graag iets voor hun dorp. Johan, vrijwilliger en coördinator bij het timmeren: “Ik woon al heel lang in Apeldoorn, maar mijn sociale leven is hier. Net als veel andere helpende handen heb ik ook op De Zaaier gezeten, mijn kinderen ook. Ik draag de school maar eigenlijk het hele dorp een warm hart toe.”

Niet alleen De Zaaier heeft een hoge gunfactor. De betrokkenheid bij de twee andere pijlers onder het informele circuit is hoog. Dat zijn Sportclub Teuge en PECO. “Het nieuwe gebouw van PECO is geheel met vrijwilligers gebouwd. En het werkt nieuwe verbindingen in de hand,” vertelt Anneke.  

De inzet van vrijwilligers werpt zijn vruchten af. Waar andere dorpen kampen met leegloop, groeit Teuge juist. Een aantal jaar geleden was het leerlingenaantal van De Zaaier zo laag dat het sluiten van de school een reële optie was. Het tij lijkt gekeerd. De school is vol. “En daar hebben activiteiten als de creatieve lessen zeker hun invloed op,” aldus Frank. Anneke, met enige trots: ”De nieuwbouwwijk wordt straks bevolkt met veel oud-Teugenaren. Ze zijn opgegroeid in het dorp, daarna voor studie en werk verhuisd of vanwege woningtekort, maar komen nu graag weer terug. Vaak met een jong gezin.”

Om half drieleggen de leerlingen bij de afdeling timmeren de laatste hand aan hun vogelhuisje. De leerlingen spijkeren de dakbescherming vast. In de keuken bestrijken de kinderen het ruitjesdeeg van mini-appeltaartjes met ei. “Dan wordt het deeg mooi bruin en knapperig,” legt een van de meisjes uit. De muffinvormen gaan de oven in, terwijl de leerlingen aan tafel hun presentatie voorbereiden. “Als ze straks terug in de klas zijn, vertellen ze wat er in de appeltaartjes zit en hoe je ze moet maken,” vertelt Anneke.

Na de presentatie worden de lekkernijen uitgedeeld, waarbij de vrijwilligers van alle creatieve onderdelen (zo’n 10 verschillende activiteiten) als eerste een appeltaartje krijgen. “Ook de leerlingen begrijpen goed dat de lessen er niet zijn zonder alle hulp. Anneke: ”Toen tijdens de onderwijsstakingen de kinderen eigenlijk vrij zouden zijn, waren zoveel kinderen teleurgesteld dat we toch hebben gezorgd dat we met vrijwilligers het SamenUitEten project samen met de kinderen door konden laten gaan. “Het toont hoezeer de lessen door iedereen gewaardeerd worden. We hopen dit nog heel lang in stand te kunnen houden.”