21 april, 2020

Hulp nodig? Schroom dan niet om hulp te vragen!

Terwijl de inwoners van Voorst massaal hulp aanbieden via de website van Kijk in de Kernen, blijkt dat tot nu toe helaas weinig mensen hier gebruik van maken. Is de hulp dan niet nodig? Die conclusie is voorbarig. Uit onderzoek weten we dat mensen vaak niet om hulp durven vragen of anderen te wijzen op het hulpaanbod.

Een blik op de website van Kijk in de Kernen is voldoende om te zien hoe hulpvaardig de Voorster samenleving is. Inwoners nemen allerlei initiatieven om mensen te helpen. Van een boodschappendienst tot een luisterend oor via de telefoon. En van een hulplijn bij het schoolwerk van de kinderen tot het wieden van onkruid in de tuin. Maar navraag leert dat er nauwelijks gebruik van gemaakt. Hoe kan dat?

Anja Boonzaaijer, hulpcoördinator in Klarenbeek, vertelt: “De eerste twee weken kreeg ik veel telefoontjes. Vooral van ouderen die zich druk maakten om de medicijnen en de boodschappen. Er was paniek, maar al gauw vonden mensen hun draai en bleken overal helpende handen te zijn. De buurvrouw doet de boodschappen, de apotheek bezorgt de medicijnen en weer een ander doet een brief op de bus. Met deze hulp hebben veel mensen ook even een praatje, natuurlijk wel op afstand. Voor praktische hulp kan vrijwel iedereen terugvallen op zijn eigen netwerk. Naast de mensen die we al in het vizier hadden, hebben we ook vragen gekregen van mensen die tot dan toe niet om hulp hadden gevraagd. Ook die hebben we goed op weg kunnen helpen.”

Annet Reimert, consulent Mantelzorg bij Stichting Mens en Welzijn, herkent het beeld dat Anja schetst: “We hebben met alle bij ons bekende mantelzorgers contact. De meesten kunnen voor de praktische hulp terecht bij buren, familie of vrienden. Maar het zorgen zelf valt hen zwaar, omdat er nu nauwelijks mogelijkheden zijn om even ontlast te worden.”

Een deel van inwoners die hulp nodig heeft en een deel van de hulp bij eenzaamheid of sombere gevoelens blijft onder de radar. “Dat was voor de coronacrisis ook al het geval. We doen er alles aan om mensen te bereiken, zowel online als offline. Maar sommige mensen bereik je niet. En niet iedereen wil geholpen worden,” aldus Anja.

Veel mensen durven niet om hulp te vragen: ze zijn vraagverlegen. Mensen vinden het moeilijk om aan anderen toe te geven dat ze het zelfstandig niet redden. Ze schamen zich. Want ‘anderen lukt het wel, dus ik moet het ook kunnen.’ Of ‘ik kan een ander niet met mijn sores opzadelen.’ Op hulp vragen rust een taboe, zeker als het gaat over eenzaamheid of armoede.

Bovendien zijn weer anderen handelingsverlegen: zij zien wel mensen in hun netwerk waarvan ze denken dat ze hulp nodig hebben, maar durven ze daar niet op te wijzen. Ze gaan hier niet met de hulpbehoevende over in gesprek omdat ze twijfels hebben. Want: ‘weet ik wel zeker dat de buurvrouw eenzaam is?’ Of: ‘wie ben ik om te denken dat mijn tante hulp nodig heeft bij het schoonmaken?’ En: ‘iemand anders heeft het vast ook al eens gevraagd, dus waar bemoei ik me mee?’ Mensen zijn bang om als bemoeizuchtig te worden bestempeld, terwijl ze een belangrijk verschil kunnen maken. Zij signaleren een mogelijk probleem, kennen het aanbod en zijn daarmee sterke doorverwijzers.

Inwoners die mensen kennen die waarschijnlijk hulp nodig hebben, maar niet goed weten hoe ze daarover in gesprek kunnen gaan, kunnen Anja benaderen. “Schroom niet om contact op te nemen. We proberen de drempel zo laag mogelijk te houden. Eerst maar eens gesprekje aanknopen, en dan kijken we verder.”

Meer weten? Neem contact op met Anja Boonzaaijer, de hulpcoördinator in Klarenbeek, via telefoonnummer: 06-12260021. Ook Mens en Welzijn Voorst is telefonisch bereikbaar tijdens kantooruren: 0571-279090